Isınma Turu - Anılar 9

Takriben on beş sene önce, Bostancı-Taksim dolmuşu. Gecenin kör bir saati. Yolun sonuna gelinmiş, Gümüşsuyu yokuşundan yukarı çıkılıyor. Dolmuşçu enteresan bir abi; tipine baksan Müslümcü ama teypte Nick Cave çalıyor.
Sağ ön koltukta oturan halk tipi genç:
- Abi bu şarkıcı da iyiymiş ha.
- Bunu dinleyince bi ufak içmiş gibi oluyorum. Ama Leonard Cohen diye bi zat var, onu dinleyince bi büyük bi de çift kağıtlı içmiş gibi oluyorum.

not: bu hikayeyi başımdan geçmiş gibi yazdım ama sonradan düşündüm de başımdan geçen benzer bir şeyle başkasının anısını birleştirmiş olabilirim. demans çağımızın vebası nitekim. ama 15 sene önce nick cave dinleyen dolmuşçudan eminim bak, o yalan değil.


Sene 2008. Koşu ayakkabısı mı ne alınacaktır, Adidas mağazasına girilir.
- Buyrun efendim sepet efendim.
- Maalesef biz spor malzemesi satmıyoruz.
Etrafa baktım, mağaza mal dolu olmakla birlikte hakikaten spor malzemesi yoktu. Önce sorgulamak istedim, sonra vazgeçtim çıktım.


Geçenlerde arkadaş ortamında okulu 95 yaşında bitirmiş olmamla ilgili şakalaşıyorduk. Muhteremlerden birinin aklına o yaşa kadar öğrenci olduğum için babamdan harçlık almış olabileceğim geldi.
- Buba havale yapsana, Audi A6 alıcam.
- Fesupanallah.
- Ya bütün lise arkadaşlarımda var ya ben de istiyorum.
- Oğlum o arkadaşlarının biri Yapı Kredi'de, öteki Garanti'de GMY, makam arabası o.


Az önce yukarıdaki fotoyu bulabilmek için filmin adını hatırlamaya çalışıyordum kafamı duvarlara vurarak. Sonunda belki Ali İzzet beyle birlikte seyretmişizdir bunu diyerek kendisini aramaya karar verdim. Yirmi sene önce birlikte izlediğimiz on bin filmden biriyse bile sonradan bahsi geçmemiş, gayet önemsiz bir eser.
Konuşma aynen şöyle gerçekleşti:
- Ali ya seninle bi film seyretmiştik, yaşlı bir işadamı yeniden okula git...
- Back to school
- Yuh!